Darbe ve demokrasi arasındaki çizginin oldukça ince olduğu ülkemizde gün geçmiyor ki anti-demokratik bir durum yaşanmasın. Sivil-asker ilişkilerinin demokratik standartların ötesinde bir vesayet rejimini andıran güzel ve yalınız ülkemizde, Genel Kurmay neredeyse bir siyasi parti gibi haftalık grup konuşmaları ve basın açıklamalarıyla siyasetteki ağırlığını korumaya devam ediyor. Dış güvenlikten sorumlu olması gereken askerin siyasal, sosyal, ekonomik ve kültürel hatta hukuki bütün sorunlarla ilgilenmesi ülkemizin demokrasisi ve dünyadaki algısı açısından olumsuz bir görüntüdür.

12 Şubat 2008’de yapılan açıklama emir kipiyle ve buyurgan bir dille kaleme alınmış, vatandaşı ast kabul eden bir zihniyetle hitap edilmiştir. Oysa tümü memur (emir alan kişiler) olan Genel Kurmay çalışanları, halktan vatandaşa, medyadan siyasete, polisten yargıya tüm kesimleri, kurum ve kuruluşları hizaya çağırmaktadır. Demokratik bir ülkede bunun olması mümkün değildir, kazara olsa bile en kısa sürede bütün sorumlular işsiz kalır.

Yapılan açıklamanın detayına gelirsek, açıklamanın ilk paragrafında TSK’nın yargıya saygılı olduğu ve bu nedenle diğer kişi ve kurumlardan da aynı saygıyı beklemesinin doğal olduğunu vurgulamaktadır. Öncelikle şunu belirtelim ki, TSK dahil herkesin ve her kurumun yargıya saygı duyması keyfi değil, Anayasa’nın bir gereğidir. Bu nedenle, TSK’nın yargıya saygı duymasının olağandışı bir şeymiş gibi gösterilmesi bir anlam ifade etmemektedir.

Üçüncü paragrafta soruşturmanın gizli yürütülmesi gerektiği vurgusu da yasal bir gereklilik. Bunun ihlali ise suçtur. Ve bu suçla ilgilenmesi gereken kurum yine yargı organıdır. Fakat şu da var ki Egenekon Terör Örgütü davası sıradan, basit hukuki bir dava değildir. Bugüne kadar bu tür örgütlenmelere dokunulmamasının nedeni onların sıra dışı özelliklerinden kaynaklanmaktadır. Bu özel bir davadır ve özel muamele gerektirmektedir. Diğer Avrupa ülkelerinde ve özellikle İtalya’da yapılan benzer operasyonlar hakkında halk detaylıca bilgilendirilmiş ve toplumun destek ve yardımı alınarak ancak bu tür bir terör örgütünün üstesinden gelinebilmiştir. İtalyan savcı Casson da bu gerçeğe işaret etmiştir.

Ergenekon tutuklusu İbrahim Şahin’e atfedilen ifadelerin basında yer almasının zamanlamasına ve TSK ile ilgili bölümlerine dikkate çeken TSK açıklaması, haberi sızdıran ve servis edenlerin telaş ve acz içinde olduklarına vurgu yapmaktadır. İfadelerde TSK varsa bunu yazan gazetenin nasıl bir dahli olabilir? Bunu haber yapmayan gazeteler nasıl sağduyulu oluyor? Yani görevi bilgilendirme olan basının, haber gizlemesi ve kamuoyunu bilgiden yoksun bırakmasının adı sağduyu mu oluyor? Yoksa görevi ihmal ve basın etik ilkelerini ihlal mi oluyor? Haberi sızdıranlar ve servis edenlerin telaşı ve acziyetinin nedeni nedir? Terörle mücadele ve kirli oyunlarını deşifre etmek nasıl bir acz ve telaşı ifade etmektedir? Onuncu paragrafta da gazetecilik görevini yerine getirmeyen sağduyulu(!) basına teşekkür ediliyor. Medyaya görevini yaptığı için mi yoksa yapmadığı için mi teşekkür ediliyor? Medyanın görevini yapması ve sağduyulu olması için TSK ile ilgili olumsuz haberlere yer vermemek mi? Haberi görmezden gelmek midir?

Beşinci paragrafta yayınlarda adı geçen Tuğgeneral Metin Gürak’ın ifadesine başvurulduğu ve Tuğgeneralin İbrahim Şahin ile “bugüne kadar hiçbir yerde ve hiçbir şekilde bir temas veya görüşmesi olmadığı tespit edilmiştir” denmektedir. Teknik tetkik ve araştırmalar yapılmadan nasıl tespit yapılıyor acaba?  “Kanaatine varılmıştır” dense daha doğru olurdu. Bir ifadeden tespit yapmak oldukça zordur.

Yedinci paragrafta TSK’nın kurum olarak yasadışı faaliyetlerde bulunan kişi veya kurumlarla ilişkisinin olamayacağı belirtilmiştir. Bu cümle ile İbrahim Şahin kastedilmiştir fakat, buradan JİTEM’in yasadışı faaliyet yapmadığı veya JİTEM yaptıysa yasadışı değildir anlamı da çıkmaktadır. Zira JİTEM’in yaptıklarını hem halk biliyor, hem de itirafçılar yapılan yasadışı faaliyetleri medyada detaylıca açıklamaktadırlar.

Son paragrafta bu tür yayınların kendilerini tahrik amacı güttüğü ifade edilmektedir. Böyle yayınlar TSK’yı ne için tahrik ediyor? Bu tür yayın yapan sağduyulu olmayan basınının yalan yazdığından emin olunursa, onları mahkemeye vermek TSK’nın  temel bir hakkı. Bu hakkını kullanmak için tahrike gerek yok ve bu kötü bir şey de değildir. O zaman ne için tahrik olunuyor? Bildiride tahriklere rağmen darbe yapmayacağız demek isteniyor gibi bir durum var. Bu da demokrasi yolunda az da olsa bir mesafe alındığının göstergesi aslında.

Türkiye 60 yılı aşkındır çok partili demokrasiye geçmesine rağmen, konsolide olmuş bir demokrasi için 1000 yıl beklememiz gerektiğini düşündürecek olaylar yaşıyoruz. Darbe girişimi suç değil, darbe planlarını yayınlamak suç. Neyin suç neyin suç olmadığını yargı mı yoksa bazı kişi ve kurumlar mı karar verecek? Buna kendimiz bir karar verebilsek, rejimimizin adı da belli olacak.

NOT: Yazarımızın bu yazısı aynı zamanda bugünkü Taraf Gazetesi'nde de yayınlanmıştır.